لیموزین یک خودرو است یا یک محله ؟

لیموزین (به انگلیسی: Limousine)‏ نام یک نوع کلاس خودرو است.
این خودروها دارای طولی زیاد، و جهت مقاصد تشریفاتی (چه رسمی و چه غیر رسمی) استفاده می‌گردد.
امروزه انواع شرکتهای اتومبیل سازی لیموزین می‌سازند، و اغلب قابل کرایه است.
نخستین لیموزین در کشور فرانسه و در سال ۱۹۰۲ ساخته شد.

لیموزین (به فرانسوی: Limousin)‏ نام یکی از ۲۶ ناحیه کشور فرانسه است که شامل ۳ منطقه کورز، کروز و اوت-وین می‌شود.
این ناحیه شامل ۷۵۰٬۰۰۰ نفر از ساکنین است که پس از جزیره کرس کمترین جمعیت را در بین نواحی فرانسه دارد.
مساحت این ناحیه بالغ بر ۱۶٬۹۴۲ نفر است.

نژادی از گاوهای گوشتی بسیار بزرگ جثه در این منطقه زندگی می‌کنند که به همین اسم نامیده می‌شوند.
خودروهای لیموزین را به این نام نامگذاری کرده‌اند.
ارسال شده در دسته‌بندی نشدهجمعه ۵ ارديبهشت ۱۳۹۳ | 12:42 pm |  | پاسخ دهید:

تاریخچه خودرو در جهان

خودرو هم‌چنین اتومبیل یا ماشین و به زبان فارسی دری «موتِر»[۱] به وسیله نقلیه چرخداری گفته می‌شود که موتور خود را حمل می‌کند.
خودرو به وسایلی گفته می‌شود که بدون ارتباط با وسیله دیگر و به کمک نیروی ماشینی خود، قادر به حرکت باشد.
شاید بتوان اولین ایدهٔ مکتوب در مورد وسیلهٔ نقلیه‌ای را که بدون نیروی انسان یا حیوانات قادر به حرکت باشد، در ایلیاد اثر هومر یافت. در قسمتی از رمان، هفاستوس (خدای آتش و فلزکاری) یک سه‌چرخهٔ متحرک می‌سازد و از آن برای جابجایی استفاده می‌کند.  اما در عالم واقع، این وسیله برای اولین بار در سال ۱۶۷۸ توسط پدر فردیناند فربیست مبلغ مسیحی بلژیکی در چین طراحی و ساخته شد که توسط


اولين خودرو بخار قابل استفاده ۱۷۶۷نیروی
بخار کار می‌کرد. این خودرو اولیه ۶۵ سانتی متر طول داشت و به عنوان وسیله سرگرمی برای امپراطور چین ساخته شده بود. اولین اتومبیل واقعی با نیروی بخار که برای جابجائی انسان و بار بکار گرفته شد در سال ۱۷۶۷ توسط نیکلاس جوزف کان فرانسوی طراحی و ساخته شد. خودرو کان می‌توانست ۴ تن بار به همراه ۲ خدمه را با سرعت ۷/۸ کیلومتر بر ساعت به حرکت در آورد. اولین تصادف خودروئی جهان نیز با این خودرو در سال ۱۷۷۱ اتفاق افتاد.[نیازمند منبع]
موتور احتراقی در سال ۱۸۶۰ میلادی به‌وسیلهٔ یک بلژیکی به نام اتین لونوار اختراع شد. پس از آن، روند تکامل صنعت خودروسازی تداوم یافت و در بین سال‌های ۱۸۶۰ تا ۱۹۷۰ میلادی در اروپا اختراعات مختلفی به وسیله چند تن از مهندسان انجام گرفت.
نخستین خودرو با موتور برون سوز یک موتور کوچک بود که بر روی یک گاری کوچک نصب شد. این خودرو را زیگفرد مارکوس در سال ۱۸۷۴ میلادی در شهر وین ساخت. موتور این وسیله نقلیه، موتور بخاری یا موتور برون سوز نام گرفت. اما به‌تدریج موتورهای برونسوز تبدیل به موتورهای درونسوز گردیدند. در موتورهای درونسوز، مخلوط هوا و گاز در داخل سیلندر به وسیله جرقه محترق می‌گردد. اولین نمونه موتور احتراق داخلی را یک مهندس آلمانی به نام نیکلاس اتو ساخت. موتورهای امروزی، در حقیقت نمونه تکامل یافته این موتور محسوب می‌شوند.



اولين خودرو با موتور احتراقي بنز ۱۸۸۵اما
اختراع خودرو به کارل بنز نسبت داده می‌شود. او در سال ۱۸۸۵ موفق به ساخت اولین خودرو با موتور احتراقی گردید. در سال ۱۸۸۸ برتا بنر همسر کارل بنز اولین سفر خودروئی را با خودرو سه چرخ ساخت بنز انجام داد. در این سفر او فاصله ۱۰۶ کیلومتری مانهایم تا فورتزهایم را برای بر گرداندن فرزندانش ریچارد و یوگن بصورت رفت و طی کرد. او دلیل این سفر را دیدار مادرش در فورتزهایم ذکر کرد ولی در حقیقت هدف او از این سفر نشان دادن قابلیتهای خودرو بود.
درعین حال، برخی به اشتباه، هنری فورد را به عنوان مخترع خودرو می‌دانند. این اشتباه به این خاطر رخ می‌دهد که هنری فورد، در واقع، ایدهٔ تولید اتومبیل ارزان قیمت را تحقق بخشید و استفاده از خودرو را در مقیاس گسترده و توسط مردم عادی امکان‌پذیر نمود. هنری فورد در سال ۱۸۹۱ یک موتور کوچک گازوئیلی طراحی کرد و سه سال بعد، یک ماشین گازوئیلی ساخت که به نام کالسکه بدون اسب شناخته می‌شود. ۵ سال بعد، هنری فورد طراحی ماشین‌های موسوم به مدل A و مدل T را آغاز کرد. او سرانجام توانست خط تولید و مونتاژ این اتومبیل‌ها را توسعه دهد تا تولید ماشین‌ها سریع‌تر و اقتصادی‌تر شود. مدل T اتومبیلی بود که در همه جای اروپا به‌راحتی استفاده می‌شد و موتورش آنقدر قوی بودکه در زمین‌های ناهموار به راحتی حرکت می‌کرد. این اتومبیل، به سادگی تعمیر می‌شد و حتی یک کشاورز با کمی دقت می‌توانست قطعات معیوب آن را عوض کند. قیمت این اتومبیل در آن زمان، ۸۵۰ دلار بود. این قیمت اگرچه نسبت به درآمد مردمان عادی، قیمت بالایی محسوب می‌شد، ولی نسبت به اتومبیل‌های زمان خودش بسیار ارزان بود.
ارسال شده در دسته‌بندی نشدهجمعه ۵ ارديبهشت ۱۳۹۳ | 12:42 pm |  | پاسخ دهید:

چگونه می توان فهمید میزان تستوسترون کم است؟

تستوسترون یک هورمون مردانه می باشد که در بیضه ها تولید می شود. مقدار تولید تستوسترون توسط غده تیروئید کنترل می شود.

بالاترین میزان تستوسترون در دوران نوجوانی و اوایل بلوغ ترشح می شود. همانطور که سن افزایش می یابد، به همان نسبت میزان تستوسترون نیز کاهش می یابد.


اثرات تستوسترون در بدن

- تستوسترون باعث رویش مو روی سینه مردان می شود.

- تستوسترون باعث افزایش میل جنسی می شود.

- در طی بلوغ، این هورمون به ساخت و تقویت قدرت عضلات مردان کمک می کند.

- صدای مردان را بم و کلفت می کند.

- اندازه آلت تناسلی و بیضه های مرد را افزایش می دهد.

- موجب افزایش تراکم استخوان می شود.

- چربی های بدن را پخش می کند.

- گلبول های قرمز خونی را تولید می کند.

- اسپرم را تولید می کند.
به طور کلی، عاملی که باعث ایجاد خصوصیات مردانه در مردان می شود، هورمون تستوسترون می باشد

کاهش تستوسترون

هیپوگنادیسم یک بیماری است که بیمار بر اساس مشکلات بیضه و یا غده تیروئید، نمی تواند به مقدار طبیعی تستوسترون را در بدن خود تولید کند.

بعد از سن 30 سالگی، میزان تستوسترون در بیشتر مردان کاهش می یابد.

برخی مواقع، کاهش میل جنسی همراه با کاهش میزان تستوسترون می باشد، اما همیشه کاهش میل جنسی و اختلال نعوظ در اثر کاهش میزان تستوسترون نمی باشد.

دیابت، افسردگی، بیماری های قلبی عروقی و افزایش فشار خون باعث مشکلات نعوظ در مردان می شود.

علائم کاهش تستوسترون

- کاهش تراکم استخوان و شکننده بودن استخوان

- خستگی

- ضعف

- غمگین بودن و افسردگی

- عدم رضایت از رابطه جنسی با همسر

- ناباروری

- بی خوابی و یا دیگر اختلالات خواب

- افزایش چربی های بدن

- کاهش حجم عضلات

- کاهش قدرت عضلانی

- متورم و حساس شدن سینه ها

- ریزش مو

- گرگرفتگی

- کاهش انرژی

- کاهش انگیزه

- کاهش اعتماد به نفس

- مشکل در تمرکز و حافظه

البته باید گفت که علائم بالا غیر از کاهش تستوسترون، می توانند در اثر افزایش سن، عوارض جانبی برخی داروها، مشکلات تیروئید و افسردگی نیز ایجاد شوند.


چگونه می توان فهمید میزان تستوسترون کم است؟

توسط آزمایش خون می توان از میزان تستوسترون در بدن آگاه شد.
میزان طبیعی تستوسترون 300 نانوگرم در دسی لیتر است.


میزان بالای آن 1000 تا 1200 نانوگرم در دسی لیتر و میزان کم آن کمتر از 300 نانوگرم در دسی لیتر است.


علل کاهش میزان تستوسترون

- آسیب بیضه ها

- سرطان بیضه و یا درمان سرطان بیضه

- اختلالات هورمونی

- عفونت

- ایدز

- بیماری مزمن کبد و یا کلیه

- دیابت نوع دو

- چاقی

- برخی داروها و برخی اختلالات ژنتیکی

- افزایش سن
برخی مطالعات نشان داده مردانی که هورمون تستوسترون را دریافت کردند، توده عضلانی آنها افزایش یافت، اما قدرت عضلانی را بدست نیاوردند

درمان کاهش تستوسترون

درمان جایگزینی با هورمون تستوسترون می تواند علائم کاهش تستوسترون را بهبود بخشد.

پزشکان هورمون تستوسترون را به صورت تزریقی، پالتی (در بافت زیر جلدی گذاشته می شود) و یا چسبی و یا ژلی تجویر می کنند.


آیا درمان با تستوسترون باعث جوانی می گردد؟

این نوع درمان می تواند اثر معکوس بر هیپوگنادیسم بگذارد، اما هنوز مشخص نیست که آیا این درمان می تواند برای افراد مسن مفید باشد یا نه.

برخی مردان باور دارند که مصرف تستوسترون موجب جوانی و کسب انرژی می شود.


برخی مطالعات نشان داده مردانی که هورمون تستوسترون را دریافت کردند، توده عضلانی آنها افزایش یافت، اما قدرت عضلانی را بدست نیاوردند.

خطرات درمان با هورمون تستوسترون

- این درمان ممکن است باعث آپنه خواب گردد.

- باعث افزایش گلبول های قرمز خونی (پلی سیتمی) می شود که موجب افزایش بیماری قلبی می گردد.

- باعث تحریک رشد سلول های غیرسرطانی پروستات و احتمالا تحریک سرطان پروستات می شود.

- سینه را بزرگ می کند.

- تولید اسپرم را کم می کند.

- باعث چروکیده شدن بیضه ها می شود.
ارسال شده در دسته‌بندی نشده| 12:42 pm |   | پاسخ دهید:

بیش فعالی جنسی در مردان

بیش فعالی جنسی یک بیماری بسیار آزار دهنده برای خود فرد و فامیل وی و جامعه محسوب می شود. این بیماران اگرچه وارد رابطه جنسی متعدد می شوند ولی رضایت جنسی پیدا نمی کنند و ممکن است لذت جنسی هم نداشته باشند. از خصوصیات این بیماران این است که تمایلات جنسی آنها محدود به یک فرد نیست بلکه معطوف به هر فردی می تواند باشد.

بیش فعالی جنسی عبارت از تمایل و احساس نیاز مرضی به برقراری رابطه جنسی می باشد، طوریکه این بیماران مثلا تا 20-15 بار رابطه جنسی در روز ارضاء جنسی پیدا نمی کنند. این حالت را که یک بیماری است نباید با میل جنسی زیاد اشتباه کرد. ممکن است یک مرد در روز 3 بار رابطه زناشویی داشته باشد که با آن نیازهایش برطرف می شود و این حالت مرضی نیست. آمار دقیقی در مورد میزان شیوع این بیماری وجود ندارد. در یک بررسی میزان شیوع این بیماری را 3 درصد مردان گزارش کرده اند که اگر درست باشد رقم قابل ملاحظه ای است. روانشناسان و روانپرشکان این بیماری را یک اختلال رفتاری محسوب می کنند.
بیش فعالی جنسی یک بیماری بسیار آزار دهنده برای خود فرد و فامیل وی و جامعه محسوب می شود و اگر به درستی با آن برخورد و درمان نشود سبب مشکلات عدیده می گردد. در علم روانپزشکی، یک بیماری بالقوه خطرناک محسوب می شود. یک مرد مبتلا به بیش فعالی جنسی ممکن است فقط وارد رابطه جنسی باشد که از نظر عرف طبیعی محسوب می شود و ممکن است وارد روابط و رفتارهای جنسی شود که غیر طبیعی محسوب می شوند.

مشخصات مردانی که دارای بیش فعالی جنسی هستند:
• این بیماران دارای احساس فوریت جنسی هستند. با احساس نیاز جنسی باید بلافاصله آنرا برطرف کنند و احساس آنها قابل کنترل نیست.
• این بیماران اگرچه وارد رابطه جنسی متعدد می شوند ولی رضایت جنسی پیدا نمی کنند و ممکن است لذت جنسی هم نداشته باشند.
• نیاز جنسی مداوم و پایدار و کنترل نشده
• رفتار نامناسب در مواجهه با دیگران
• احساس نیاز اجباری به خودارضایی
• رفتار و صحبت هرزه گونه
• دوست داشتن به لاس زنی
• در آوردن لباس خود و یا دیگران
از خصوصیات این بیماران این است که تمایلات جنسی آنها محدود به یک فرد نیست بلکه معطوف به هر فردی می تواند باشد. یکی از مواردیکه در آن بیش فعالی جنسی زیاد دیده می شود، خانه سالمندان است. حدود 50 درصد ساکنان خانه سالمندان دچار بیماری آلزایمر هستند حدود 4 درصد این بیماران دارای بیش فعالی جنسی و یا رفتار جنسی تهاجمی هستند که سبب ایجاد آزار و اذیت برای خود، فامیل و کارکنان می شوند.

علل بیش فعالی جنسی
دانشمندان بر این عقیده هستند که علت این بیماری عدم تعادل در مواد بیوشیمیایی مغز است. در مغز یک عده موادی بنام رابطه های عصبی هستند که از جمله می توان از سروتونین، دوپامین و نورآدرنالین نام برد. این مواد بیوشیمیایی خلق و رفتارهای جنسی را کنترل می کنند. این بیماری یک عده علل شناخته شده ای دارد که در زیر توضیح داده می شوند ولی در تعدادی از موارد نیز علی رغم بررسیهای وسیع علتی برای آن یافت نمی شود:
• بیماری آلزایمر: یکی از علل مهم بیش فعالی جنسی بیماری آلزایمر است.
• بیماری پارکینسون: یکی از علل مهم بیماری بیش فعالی جنسی است. علت آن داروهایی است که این بیماران مصرف می کنند.
• بعضی انواع صرع (تشنج، غش): لوب گیجگاهی و لوب پیشانی مغز میل جنسی را کنترل می کنند هر نوع بیماری در این مناطق ممکن است سبب برداشته شده مهار جنسی شده و منجر به بیش فعالی جنسی شود.
• اعمال جراحی بر نواحی بخصوصی از مغز
• سکته مغزی که نواحی بخصوصی از مغز را گرفتار کند مثل لوب گیجگاهی مغز
• بیماری ام اس
• بیماری روانی دو قطبی
• گاهی بیش فعالی جنسی یکی راهی برای فرار از تنهایی، افسردگی، استرس و اضطراب است.
• مصرف بعضی از داروها

این بیماری معمولا شروع تدریجی دارد. اگر فرد احساس کند که تمایل غیر قابل کنترل و اجباری به رابطه جنسی دارد، باید بلافاصله با متخصص مربوطه مشورت کند چون با گذشت زمان بیماری تشدید می یابد. برای راهنمایی بیماران یک تعداد سئوال در زیر مطرح می شوند، اگر پاسخ فرد به هرکدام از آنها مثبت باشد حتما باید با متخصص مربوطه مشورت نماید:
• آیا شما می توانید تحریکات جنسی را کنترل کنید؟
• ایا رفتار جنسی شما سبب آسیب به رابطه با همسر، شغل و موقعیت اجتماعی شما شده است؟
• آیا رابطه جنسی همیشه در فکر شما است حتی اگر نخواهید به آن فکر کنید؟

در صورت وجود هر یک از موارد زیر بلافاصله به متخصص مربوطه مراجعه نمایید:
• شما فکر می کنید که با رفتارهای جنسی کنترل نشده سبب آسیب و زیان شوید.
• اگر شما مبتلا به بیماری دو قطبی بوده و فکر می کنید که رفتارهای حنسی شما قابل کنترل نیستند.
• دارای افکار خودکشی هستید.

یک عده عواملی هستند که فرد را مستعد ابتلا به بیش فعالی جنسی می کنند که به آنها عوامل خطر ساز می گویند. مهمترین آنها عبارتند از:
• سوء مصرف مواد و الکل
• داشتن یک بیماری روانی مثل اختلال خلق
• سابقه سوء استفاده جنسی
• سابقه سوء استفاده فیزیکی

یک تعداد فعالیتهای جنسی هستند که جزو علایم هشدار دهنده برای بیش فعالی جنسی می باشند:
• داشتن شرکای جنسی متعدد
• رابطه جنسی خارج از خانواده
• داشتن رابطه جنسی با افراد ناشناس و زنان بدکاره
• نداشتن رابطه عاطفی در رابطه جنسی
• استفاده از انواع مختلف رابطه جنسی تجاری مثل تلفن
• خود ارضایی بیش از حد
• استفاده بیش از حد از مواد پورنوگرافی
• دوست داشتن به آزار دادن و آزار دیدن در رابطه جنسی

عوارض بیش فعالی جنسی:
بیش فعالی جنسی دارای عوارض خطرناک و گاه جبران ناپذیر می باشد:
• از هم پاشیدن خانواده
• از دست دادن شغل
• دستگیری و زندان
• اعتیاد به مواد مخدر و الکل
• ابتلا به بیمارهای آمیزشی مثل ایدز و هپاتیت و انتقال آن به همسر و جامعه
• ابتلا به بیماریهای روانی مثل افسردگی
• از دست دادن پس انداز مالی و مشکلات مالی

درمان بیش فعالی جنسی: درمان بیش فعالی جنسی شامل روان درمانی، رفتار درمانی و دارو درمانی است. بستگی به شرایط، باید در مورد نوع درمان بیمار تصمیم گرفت. در روان درمانی و رفتار درمانی طول می کشد تا اثرات درمان مشخص شوند. اگر بیمار کاندید این دو نوع درمان است بهتر است توام با دارودرمانی باشد، چون دارودرمانی اثراتش زود ظاهر شده و تا حدودی بیمار را از مشکلات رهایی می دهد و می تواند درمان خود را دنبال کند. گاهی لازم است این بیماران بستری و درمان شوند تا از خطرات این بیماری کاسته و بیمار تحت کنترل باشد. برای دارو درمانی انواع داروهای زیاد و موثر وجود دارند که می توان برای بیمار تجویز کرد.
ارسال شده در دسته‌بندی نشده| 12:42 pm | پاسخ دهید: